Ապրում են «փողին մուննաթ» սկզբունքով

Հայերը տարբեր են ու նաև շատ նման:

Հայի մի կոնկրետ ու հավանաբար շոշափելի մասը փող է սիրում, շատ է սիրում, ապրում է «փողին մուննաթ» սկզբունքով:

Փող է սիրում, քանի որ «փողը լույս է տալիս մութ տեղը»:

Փողն էդ հայի գեպոլիտիկան է, անվտանգությունը, կենսակերպը, շատերի՝ աշխարհայացքը, կրոնը, հավատամքը:

Հայը հող չի սիրում, հողը ծանր գործ է, աշխատանք. բայց հայի կոնկրետ տեսակը հողը սիրում է, քանի որ այն կարելի է ծախել ու՝ ոչ միայն հային, ինչու՞ չէ, կարելի է նաև ծախել, ասենք, օտարին, թուրքին:

Հայը փող է սիրում, քանի որ փողով ամեն հողի վրա կարող է ապրել ու խմել թշնամուն ու ուրիշին իր կողմից տրված, ծախած հողի կենացը՝ որպես հայրենիք, «սուրբ» հող:

Թուրքն ու մյուսները լավ գիտեն, որ հայը փող է սիրում, իսկ էլիտաները՝ է՛լ ավելի:

Անգամ հայերեն փող՝ «դրամ» բառն է զուգադիպորեն հակառակ կողմից կարդացվում որպես մարդ:

Նահատակներն էին ափսոս:

Ալեն Ղևոնդյան

Մեկնաբանություններ